Πολιτικό σκηνικό

Τα κόμματα στον χάρτη

Θέσεις από προγράμματα, δηλώσεις στελεχών και ψηφοφορίες σε 63 προτάσεις. Οριζόντια: Αριστερά–Δεξιά (οικονομία και έθνος, με έμφαση). Κάθετα: Συντηρητισμός–Φιλελευθερισμός. Πάτα ένα κόμμα για το προφίλ του.

Κόμματα

δείκτης αξιοπιστίας

Κάθε άξονας μόνος του, για να φαίνεται πού ακριβώς διαφέρουν τα κόμματα.

Λόγια και έργα, άξονα με άξονα. Πάνω τα λόγια, κάτω τα έργα. Μετακινούνται μόνο τα κόμματα με καταγεγραμμένη πράξη, ψήφο ή δικαστική απόφαση που διαφέρει από όσα λένε.

Όλες οι αποκλίσεις

Λόγῳ / ἜργῳΔες πόσο απέχουν τα έργα κάθε κόμματος από τα λόγια του.

Αρχηγοί και κορυφαία στελέχη: τι έχουν πει, τι έχουν κάνει και πώς επηρεάζουν την αξιοπιστία του κόμματός τους.

Τι είπαν, τι έκανανΤο προφίλ κάθε αρχηγού και στελέχους, με πηγή για κάθε στοιχείο.

Πώς συνδέεται ένα πρόσωπο με το κόμμα. Σημερινός αρχηγός και Εν ενεργεία στέλεχος μετράνε με πλήρες βάρος. Πράξη του κόμματος είναι απόφαση της κυβέρνησης ή της κοινοβουλευτικής ομάδας. Παλαιότερη περίοδος είναι πρόσωπα που δεν είναι πια στο κόμμα ή περίοδοι με άλλη ηγεσία: μετράνε με μισό βάρος. «Επανειλημμένα» σημαίνει ότι το ίδιο πρόσωπο έχει δύο ή περισσότερα αρνητικά στοιχεία.

Η κυβέρνηση σήμερα: ποιος έχει κάθε υπουργείο, τι αφορά στις 63 προτάσεις και τι έχει καταγραφεί για τον τομέα του.

Σύνθεση: 2η κυβέρνηση Κ. Μητσοτάκη, με τις αλλαγές της 3/4/2026 και της 8/6/2026. Ο εβδομαδιαίος έλεγχος ενημερώνει τους ρόλους.

Τα μεγάλα πολιτικά beef

Κόντρες

Οι πιο ηχηρές συγκρούσεις, με τα λόγια των ίδιων και πηγή για κάθε ατάκα. Δεν βγάζουμε νικητή: διάβασε και τις δύο πλευρές και κρίνε.

Παρουσιάζονται μόνο δημόσιες δηλώσεις με πηγή. Όπου η άλλη πλευρά δεν απάντησε δημόσια, το γράφουμε. Κάθε πρόσωπο μπορεί να στείλει απάντηση, που δημοσιεύεται δίπλα.

Όλα τα κόμματα

Ποιος κράτησε τον λόγο του;Υποκλοπές, Τέμπη, ΟΠΕΚΕΠΕ, Novartis, μνημόνια… όλα τα λουλούδια του μπαχτσέ. Με πηγή για το καθένα.

Πώς βγαίνει ο δείκτης. Μετράνε το κόμμα, ο αρχηγός του και τα κορυφαία στελέχη του, με την ίδια μέθοδο για όλους. Κάθε στοιχείο έχει βάρος. Υπέρ: τήρηση υπόσχεσης ή συνέπεια (2), θέση που επιβεβαιώθηκε από ανεξάρτητο φορέα ή δικαστήριο, λογοδοσία (1). Κατά: καταδίκη από δικαστήριο, και από το ΕΔΔΑ για το κράτος υπό την κυβέρνησή του (3) · υπόσχεση που διαψεύστηκε στην πράξη (2) · μπλόκο σε έρευνα, υπόθεση που εκκρεμεί, πρόστιμο από ανεξάρτητη αρχή, ψευδής ισχυρισμός (1,5) · πολιτική ευθύνη που δεν αναλήφθηκε, αλλαγή θέσης (1) · δημοσίευμα ή εκτίμηση χωρίς επίσημη επιβεβαίωση (0,5).

Κάθε στοιχείο δείχνει ποιο πρόσωπο αφορά και πώς συνδέεται με το κόμμα. Πρόσωπα που δεν είναι πια στο κόμμα και παλαιότερες περίοδοι με άλλη ηγεσία μετράνε με μισό βάρος. Δείκτης = (υπέρ + 5) ÷ (υπέρ + κατά + 10) × 100. Κάθε κόμμα ξεκινά από το 50 και ο δείκτης απομακρύνεται όσο μαζεύονται στοιχεία. Η «βάση στοιχείων» (ισχυρή, μέτρια, περιορισμένη) λέει πόσα στοιχεία έχουμε και όχι αν το κόμμα είναι αξιόπιστο. Η ΝΔ π.χ. έχει χαμηλό δείκτη με ισχυρή βάση: έχουμε πολλά στοιχεία και τα περισσότερα είναι αρνητικά.

Πολιτικοποιημένοι, όχι κομματικοποιημένοι.

Η δημοκρατία δουλεύει όταν οι πολίτες ξέρουν πώς δουλεύει. Εδώ τα βασικά, απλά και χωρίς κομματικό χρώμα.

Τι σημαίνει Ισηγορία

Στην αρχαία Αθήνα, ισηγορία ήταν το ίσο δικαίωμα κάθε πολίτη να μιλήσει στην Εκκλησία του Δήμου. Ο πλούσιος και ο φτωχός είχαν τον ίδιο λόγο. Αυτό θέλει να είναι και η εφαρμογή: ίσος λόγος για όλους, με τα ίδια μέτρα για κάθε κόμμα.

Βασικές έννοιες

Τι είναι πολίτευμα

Πολίτευμα είναι ο τρόπος που οργανώνεται και κυβερνιέται ένα κράτος: ποιος αποφασίζει, πώς επιλέγεται και ποιος τον ελέγχει.

Δημοκρατία: Η εξουσία ανήκει στον λαό. Στην άμεση δημοκρατία οι πολίτες αποφασίζουν οι ίδιοι, όπως στην αρχαία Αθήνα. Στην αντιπροσωπευτική εκλέγουν αντιπροσώπους, όπως σήμερα.
Συνταγματική μοναρχία: Υπάρχει βασιλιάς, αλλά κυβερνά εκλεγμένη βουλή και κυβέρνηση (π.χ. Ηνωμένο Βασίλειο, Ισπανία).
Απόλυτη μοναρχία: Ο μονάρχης έχει όλη την εξουσία χωρίς εκλογές.
Δικτατορία: Ένα πρόσωπο ή μια ομάδα παίρνει την εξουσία χωρίς ελεύθερες εκλογές και περιορίζει τις ελευθερίες. Η Ελλάδα το έζησε με τη χούντα του 1967–1974.
Ολιγαρχία: Κυβερνούν λίγοι, συνήθως οι πλούσιοι ή ισχυροί.
Θεοκρατία: Η εξουσία ασκείται στο όνομα της θρησκείας, από θρησκευτικούς ηγέτες.

Η Ελλάδα σήμερα

Προεδρευόμενη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία

Αυτό ορίζει το άρθρο 1 του Συντάγματος. Θεμέλιο του πολιτεύματος είναι η λαϊκή κυριαρχία: όλες οι εξουσίες πηγάζουν από τον λαό.

Νομοθετική εξουσία: Η Βουλή (300 βουλευτές) ψηφίζει τους νόμους. Εκλογές γίνονται το αργότερο κάθε 4 χρόνια.
Εκτελεστική εξουσία: Η κυβέρνηση εφαρμόζει τους νόμους. Χρειάζεται την εμπιστοσύνη της Βουλής και μπορεί να πέσει με πρόταση μομφής.
Δικαστική εξουσία: Τα ανεξάρτητα δικαστήρια κρίνουν τις διαφορές και ελέγχουν αν οι νόμοι τηρούν το Σύνταγμα.
Πρόεδρος της Δημοκρατίας: Ρυθμιστής του πολιτεύματος. Εκλέγεται από τη Βουλή για 5 χρόνια.

Η διάκριση των εξουσιών (άρθρο 26) υπάρχει για να ελέγχει η μία την άλλη, ώστε κανείς να μην έχει όλη την εξουσία.

Εκλογές

Πώς ψηφίζουμε

Ποιος ψηφίζει: Κάθε Έλληνας πολίτης από 17 ετών.
Όριο εισόδου: Για να μπει ένα κόμμα στη Βουλή χρειάζεται τουλάχιστον 3% πανελλαδικά.
Μπόνους εδρών: Με τον ισχύοντα νόμο (4804/2021), το πρώτο κόμμα παίρνει επιπλέον έδρες: 20 αν πιάσει 25%, μία ακόμη για κάθε μισή μονάδα, έως 50 στο 40% και πάνω.
Απλή αναλογική: Οι έδρες μοιράζονται ακριβώς ανάλογα με τις ψήφους, χωρίς μπόνους. Συνήθως χρειάζονται συνεργασίες για να σχηματιστεί κυβέρνηση.

Οι ιδέες

Αριστερά, Δεξιά και όλα τα ενδιάμεσα

Οι όροι γεννήθηκαν στη Γαλλική Επανάσταση (1789): όσοι ήθελαν αλλαγές κάθονταν αριστερά, όσοι ήθελαν να μείνουν τα πράγματα ως είχαν κάθονταν δεξιά. Σήμερα αφορούν κυρίως την οικονομία και το έθνος.

Κομμουνισμός: Κοινωνική ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής, κεντρικός σχεδιασμός, κατάργηση των τάξεων.
Σοσιαλισμός: Στόχος η κοινωνική ισότητα. Οι βασικοί τομείς της οικονομίας (ενέργεια, τράπεζες, μεταφορές) περνούν σε δημόσια ή κοινωνική ιδιοκτησία. Πιο ήπιος από τον κομμουνισμό, αλλά θέλει να αλλάξει το ίδιο το σύστημα.
Σοσιαλδημοκρατία: Αποδέχεται την αγορά και τον καπιταλισμό, αλλά τους διορθώνει: ισχυρό κοινωνικό κράτος, αναδιανομή μέσω φόρων, συλλογικές συμβάσεις, δημόσια υγεία και παιδεία.
Πράσινη πολιτική: Προτεραιότητα στο περιβάλλον, το κλίμα και τη βιώσιμη ανάπτυξη.
Φιλελευθερισμός: Έχει δύο νόηματα. Οικονομικός: ελεύθερη αγορά, λιγότερο κράτος. Κοινωνικός: ατομικές ελευθερίες και δικαιώματα. Ένα κόμμα μπορεί να είναι το ένα χωρίς το άλλο.
Συντηρητισμός: Προστασία της παράδοσης, της οικογένειας και των θεσμών, με αλλαγές σταδιακές.
Χριστιανοδημοκρατία: Συντηρητικές αξίες εμπνευσμένες από τη χριστιανική διδασκαλία, μαζί με κοινωνική πολιτική.
Εθνικισμός: Το έθνος και η εθνική κυριαρχία πάνω από κάθε άλλη προτεραιότητα, συχνά με αυστηρή στάση στη μετανάστευση.
Φασισμός: Αυταρχικό, ακραία εθνικιστικό καθεστώς: ένα κόμμα, λατρεία του αρχηγού, κατάργηση της αντιπολίτευσης και των ελευθεριών, βία ως πολιτικό εργαλείο. Γεννήθηκε στην Ιταλία του Μουσολίνι (1922) και ο ναζισμός ήταν η πιο ακραία μορφή του. Στην Ελλάδα, η Χρυσή Αυγή καταδικάστηκε το 2020 ως εγκληματική οργάνωση.
Λαϊκισμός: Τρόπος πολιτικής που χωρίζει την κοινωνία σε «αγνό λαό» και «διεφθαρμένη ελίτ». Μπορεί να είναι αριστερός ή δεξιός.

Λεξικό επικαιρότητας

Λέξεις που ακούς στις ειδήσεις

Άρθρο 86: Το άρθρο του Συντάγματος που ορίζει ότι για να διωχθεί υπουργός αποφασίζει η Βουλή και όχι ο εισαγγελέας.
Προανακριτική: Επιτροπή της Βουλής που ερευνά αν ένας (πρώην) υπουργός πρέπει να παραπεμφθεί σε δικαστήριο.
Εξεταστική: Επιτροπή της Βουλής που ερευνά μια υπόθεση πολιτικά. Δεν μπορεί να παραπέμψει κανέναν σε δικαστήριο.
Άρση ασυλίας: Η Βουλή επιτρέπει να διωχθεί ένας βουλευτής, που αλλιώς προστατεύεται όσο είναι βουλευτής.
Πρόταση μομφής: Ψηφοφορία στη Βουλή για να πέσει η κυβέρνηση. Χρειάζεται 151 ψήφους.
Ευρωπαϊκή Εισαγγελία: Ανεξάρτητη αρχή της ΕΕ που ερευνά απάτες με ευρωπαϊκά χρήματα, όπως στον ΟΠΕΚΕΠΕ.
Μνημόνιο: Συμφωνία δανεισμού με όρους (μέτρα, μεταρρυθμίσεις). Η Ελλάδα υπέγραψε τρία, το 2010, το 2012 και το 2015.
Τροπολογία: Αλλαγή που προστίθεται σε νομοσχέδιο. Όταν κατατίθεται τελευταία στιγμή και αφορά άσχετο θέμα, λέγεται «εκπρόθεσμη» ή «άσχετη» και περνά χωρίς πραγματική συζήτηση.
Ονομαστική ψηφοφορία: Κάθε βουλευτής ψηφίζει με το όνομά του, ώστε να φαίνεται ποιος ψήφισε τι.
Πρωτογενές πλεόνασμα: Όσα περισσεύουν στον προϋπολογισμό πριν πληρωθούν οι τόκοι του χρέους.
Δημοσιονομικός χώρος: Τα χρήματα που μένουν ελεύθερα για μέτρα χωρίς να ξεφύγει ο προϋπολογισμός.
Servicers: Εταιρείες που διαχειρίζονται τα «κόκκινα» δάνεια που πούλησαν οι τράπεζες.

Πώς να το διαβάσεις

Όταν μιλάνε πολύ χωρίς να λένε τίποτα

Φράσεις που ακούγονται συχνά από όλα τα κόμματα. Δεν είναι πάντα κενές, αλλά αξίζει να ρωτάς: πότε, πόσο, πώς, ποιος;

«Μελετάμε το θέμα»: Συνήθως δεν υπάρχει ακόμα απόφαση ούτε χρονοδιάγραμμα. Ρώτα πότε.
«Θα ανοίξουμε διάλογο με την κοινωνία»: Η απόφαση μπορεί να καθυστερήσει ή να έχει ήδη παρθεί. Ρώτα ποιος συμμετέχει και τι αλλάζει μετά.
«Στοχευμένα μέτρα»: Μέτρα για λίγους, όχι για όλους. Ρώτα για ποιους ακριβώς και με τι ποσό.
«Όπου το επιτρέπει ο δημοσιονομικός χώρος»: Υπόσχεση με όρο που μπορεί να μην εκπληρωθεί ποτέ.
«Θα πάμε μέχρι τέλους»: Δέσμευση χωρίς συγκεκριμένο βήμα. Κοίτα αν ακολουθεί πράξη, π.χ. ψήφος για άρση ασυλίας ή παραπομπή.
«Ολοκληρωμένο σχέδιο»: Ρώτα αν υπάρχει γραπτό κείμενο, κόστος και πηγή χρηματοδότησης.
«Μεταρρυθμίσεις»: Λέξη που μπορεί να σημαίνει σχεδόν οτιδήποτε. Ρώτα τι ακριβώς αλλάζει και ποιος κερδίζει ή χάνει.
«Δεν θα αφήσουμε κανέναν πίσω»: Σύνθημα, όχι πολιτική. Ζήτα συγκεκριμένα μέτρα.
«Η δικαιοσύνη θα κάνει τη δουλειά της»: Σωστό ως αρχή, αλλά μερικές φορές χρησιμοποιείται για να αποφευχθεί η πολιτική ευθύνη, που είναι ξεχωριστή από την ποινική.
«Είναι θέμα επικοινωνίας»: Συχνά σημαίνει ότι το πρόβλημα είναι στην ουσία, όχι στο πώς ειπώθηκε.

Γι' αυτό η Isegoria μετράει τα έργα δίπλα στα λόγια.

Η στάση μας

Πολιτικοποιημένοι, όχι κομματικοποιημένοι

Το να είσαι πολιτικοποιημένος σημαίνει να ενημερώνεσαι, να κρίνεις και να ζητάς λογαριασμό από όλους. Το να είσαι κομματικοποιημένος σημαίνει να δικαιολογείς τους «δικούς σου» ό,τι κι αν κάνουν.

Ο κομματισμός οδηγεί εύκολα στον δογματισμό: η θέση κρίνεται από το ποιος την είπε και όχι από το αν στέκει. Εμείς είμαστε απέναντι σε αυτό. Αμφισβητούμε το status quo και τον τρόπο που «γίνονταν πάντα» τα πράγματα. Το «έτσι γινόταν πάντα» δεν είναι επιχείρημα.

Η Isegoria δεν σου λέει τι να ψηφίσεις. Σου δείχνει τι λένε και τι κάνουν όλοι, με τα ίδια μέτρα και με πηγή για το καθένα. Η κρίση είναι δική σου.

Πού στέκεται κάθε κόμμα, με λόγια και με έργα